يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
靈山登暫歇,欲別忍攜筇。 卻上雲房後,翻思塵世慵。 壇鋪秋月靜,竹掛曉煙濃。 稽首壺中客,仙方願指蹤。 (見同治十一年刊錫榮纂《萍鄉縣志》卷六)。