يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
。
毛羽錦生光,江南是你鄉。 四山聲欲合,遷客路猶長。 相應隈叢竹,低飛近夕陽。 就中汨羅岸,非細斷人膓。 (同前。 )。
誰管你閑事,塵中自有人。 (同前。 )。
草鋪春□濶,兵偃塞垣操。 (《增修詩話總龜》卷十六引《古今詩話》。 )。