يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
江山十日雪,雪深江霧濃。 起來望樊山,但見羣玉峰。 林鶯却不語,野獸翻有蹤。 山中應大寒,短褐何以完。 皓氣凝書帳,清著釣魚竿。 懷君欲進謁,谿滑渡舟難。