يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
洛陽城東伊水西,千花萬竹使人迷。 臺上柳枝臨岸低,門前荷葉與橋齊。 日暮待君君不見,長風吹雨過青溪。
去歲離秦望,今冬使楚關。 淚添天目水,髮變海頭山。 別母烏南逝,辭兄雁北還。 宦遊偏不樂,長爲憶慈顏。
夕膳望東周,晨裝不少留。 酒中同樂事,關外越離憂。 座濕秦山雨,庭寒渭水秋。 何當鷹隼擊,來拂故林游。