يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
花间杜宇啼,柳外黄莺啭。 银河青耿耿,玉露滴涓涓。 潜入花园,露湿残妆面,风吹云髻偏。 画阁内绣幕犹垂,锦堂上珠帘未卷。
花枝笑捻,斜插在鬓边,手执着菱花镜儿里显。
朦胧睡巧梦成,偶一佳人伴瘦形。 正温存云雨将兴,被黄鹂弄声惊醒。 觉来恍惚心不定,无端阻我阳台兴,凤友鸾交化作尘。
思思想想愁无尽,纱窗月转移花影,把我二字姻缘不得成。
魂飞魄散,使我战兢兢,觅尽天涯不见形。
殷勤帮衬。 虽然梦寐间,风流当尽。 堪恨姻缘,两字欠成。
丫髻环绦,草履麻袍,翠岩前盖座团标。 块石作枕,独木为桥。 摘藤花,挑竹笋,采茶苗。