يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
宝髻堆,玉笋长,露出春衫袖。
偏惜风流,展转留情双凤眸。
窄,怨人稠。 指望待相随皓首,谁承望鬼病因由。 不由人魂缈缈,体飘飘,魄悠悠。
来生又。 魂劳梦穰感离愁,都则为女娇羞。
相逢同配偶?甚时密约共绸缪?。
会家近书斋想念无休,到黄昏愁云怨雨相拖逗。 更阑也无限忧愁,夜深沉雨泪交流。 想娇容直到五更头,我与你从头一一他行受。 果然他心意坚,恩情厚,俺待要鸾交凤友,燕...
齐言咒。 日坠月上初沉漏,星移斗转三更候。 潜踪蹑足近庭闱,轻移那步临门候。