يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
听楼头画鼓打三更,绣帏中枕余衾剩。 明朗朗窗前月,昏惨惨榻前灯。 我这里独倚定帏屏,檐间铁好难听!。
捱一朝胜似三春。 金炉香烬酒初醒,孤眠那怕心肠硬。 闲愁可惯经?惟有相思最是难熬的症。
鸳鸯两下里分。
齐臻臻青丝髻绾云。 天生下精神,更那堪十指纤纤嫩。 描不就丹青,比天仙少个净瓶。
别情人,雁儿,我其实捱不过衾寒枕冷,相思病积渐成。
疾忙飞过蓼花汀,听人家寝睡长门静。
从别后不见影,闪得人亡了魂灵。 罗帷中愁怎禁,则为他挂心情。 朝忘餐泪如倾,曲慵唱酒慵斟。