يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
脸朵着秋莲。 眼去眉来相思恋,春山摇,秋波转。
身劳倦。
般的陪告,一创的求和,只管里熬煎。 他越将个庞儿变,咱百般的难分辨。
着赐福天,你不知、你不知神明见。
人曾见,母亲跟前,恁儿情愿,一任当刑宪,死而心无怨。
却又早转,畅好是疾明也么天!。
满姻缘,风流缱绻,天若肯为人,为人是今生愿。 尽老同眠也者,也强如雁底关河路儿远。
世情推物理,人生贵适意。 想人间造物搬兴废,吉藏凶,凶暗吉。