Song poetry inherited the Tang tradition while innovating, featuring great poets like Su Shi, Huang Tingjian, Lu You, and Yang Wanli, forming a unique Song poetry style known for its philosophical depth.
列岫宗奇觀,藤蘿結翠門。 隔巖龍喚雨,雲走半牎昏。
玉石紛紛嘆混淆,君今懷璞在吟袍。 快帆聞指西陵去,識眼相逄價自高。
吾今兩鬢已成絲,毎毎逢春獨自悲。 最恨鞦韆無力上,風流不比少年時。
綵索高懸錦柱頭,女郎花下競風流。 垂楊影裏曾窺見,飛起嬌紅一點愁。
昔年摘葉更尋枝,踏遍山巔與水涯。 今日華陽親薦得,玉苗仙草映靈芝。
山亭礙月不容留,拆去危基立故丘。 落日倚笻舒望眼,片帆鈎破一江秋。
薌林一譜傳清白,以耐名軒更出奇。 修竹護牎梅夾路,歲寒消息獨君知。
萬木輪囷卧歲寒,一聲啼鳥應空山。 興來小立危欄畔,身在碧雲霄漢間。