Song poetry inherited the Tang tradition while innovating, featuring great poets like Su Shi, Huang Tingjian, Lu You, and Yang Wanli, forming a unique Song poetry style known for its philosophical depth.
莫爲窮愁賦七歌,會須終日飲無何。 人間佳士由來少,世上浮名未足多。
區區終日困塵勞,長恨仙山去路遥。 豈謂一朝供顧挹,坐令逸氣出層霄。
去年昨日我離家,轉眼俄驚閲歲華。 春草池塘長入夢,不堪兩度見荷花。
來時荷蓋翠相扶,不謂經年尚守株。 縱使香風來不斷,爭如歸去小西湖。
連歲芙蕖照眼明,今年荷葉又青青。 老夫去此無他戀,祇憶看花水上亭。
晚上危亭暑氣清,薰風微動入疏櫺。 重重草樹高低綠,疊疊峰巒遠近青。
晚上危亭眼暫明,風烟濃淡媚郊坰。 箇中妙處吟難盡,分付人間作畫屏。
晚上危亭喜作晴,亦思郊外一閑行。 無端騎從相遮護,不放山翁適野情。