Song poetry inherited the Tang tradition while innovating, featuring great poets like Su Shi, Huang Tingjian, Lu You, and Yang Wanli, forming a unique Song poetry style known for its philosophical depth.
雲起有真意,水窮無盡心。 盤洲寧涸澤,天下要甘霖。
萬象盡森著,所觀皆所欣。 誰能忘愛惡,達觀足超羣。
泛觴有何心,罰爵不爲耻。 流行固自佳,坎止何妨醉。
澗疊裴公石,杯形鴟子船。 乘流欣遇坎,結網勝臨淵。
盤洲比盤谷,釣水鮮可烹。 采山獨爲樂,頗勝懲沸羹。
園丁採時果,足以供嗜好。 眷言無盡藏,孰盡瓊玖報。
唐皇溺太真,愛心苦未足。 因人憶海棠,何如悟秉燭。
無塵元不禊,有酒即爲春。 一詠得真趣,四時俱可人。