Song poetry inherited the Tang tradition while innovating, featuring great poets like Su Shi, Huang Tingjian, Lu You, and Yang Wanli, forming a unique Song poetry style known for its philosophical depth.
客滿尊中酒不空,卓非善聽亦徒勞。 早知應聘終罹禍,罪死何如節死高。
料事通神自一奇,姦碓如操已深疑。 多言屢中真何補,一死由來自不知。
竊牛尚恐彥方知,德化鄉邦不拾遺。 若使此風推四海,盜窺神鼎亦羞爲。
有婦誰能似爾賢,文章操行美俱全。 一編漢史何須續,女戒人間自可傳。
此生已分老沙塵,誰把黄金贖得身。 十八拍笳休憤切,須知薄命是佳人。
崎嶇蜀道謾三分,勢去英雄挽不能。 若使人心似西漢,未輸光武獨中興。
草廬初志漢重興,向洛趨秦擬策勳。 芒角一星如未墜,不應天下只三分。
才輸十倍德何如,竊位稱尊尊啟帝圖。 自料孔明非可敵,終身不敢瞰成都。