Tang poetry represents the pinnacle of classical Chinese poetry, featuring great poets like Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran, and Wang Changling, leaving countless timeless masterpieces.
聞難知慟哭,行啼入府中。 多君同蔡琰,流淚請曹公。 知登吳章嶺,昔與死無分。 崎嶇行石道,外折入青雲。 相見若悲歌,哀聲那可聞。
夜郎天外怨離居,明月樓中音信疎。 北雁春歸看欲盡,南來不得豫章書。
長干吳兒女,眉目豔新月。 屐上足如霜,不着鴉頭襪。
吳兒多白皙,好爲蕩舟劇。 賣眼擲春心,折花調行客。
耶溪採蓮女,見客櫂歌迴。 笑入荷花去,佯羞不出來。
東陽素足女,會稽素舸郎。 相看月未墮,白地斷肝腸。
鏡湖水如月,耶溪女似雪。 新妝蕩新波,光景兩奇絕。
玉面耶溪女,青娥紅粉妝。 一雙金齒屐,兩足白如霜。