La poesía Tang representa la cúspide de la poesía clásica china, con grandes poetas como Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei y Meng Haoran.
長忌時人識,有家雲澗深。 性惟耽嗜酒,貧不破除琴。 靜鼓三通齒,頻湯一味參。 知師最知我,相引坐檉陰。
當時非望夫,亦不採蘼蕪,自化爲貞質,因茲入畫圖。 風恬潭鏡朗,雲散石房孤。 寄語郴江婦,初心相似無。 (見清黃子高輯《粤詩蒐逸》卷一,注出《連州志》)。