Song Ci adalah bagian penting dari sastra Tiongkok kuno, yang dikenal bersama puisi Tang sebagai "puncak kembar". Ci berasal dari Dinasti Tang dan berkembang di Dinasti Song, menampilkan master seperti Su Shi, Xin Qiji, dan Li Qingzhao.
都人未逐风云散。 愿留离宴。 不须都爱洛城春,黄花讶、归来晚。 叶落灞陵如翦。 泪沾歌扇。 无由重肯日边来,上马便、长安远。
来时露裛衣香润。 彩绦垂鬓。 卷帘还喜月相亲,把酒更、花相近。 西去阳关休问。 未歌先恨。 玉峰山下水长流,流水尽、情无尽。
南园已恨归来晚。 芳菲满眼。 春工偏上好花多,疑不向、空枝暖。 惜恐红云易散。 丛丛看遍。 当时犹有蕊如梅,问几日上、东风绽。