La poesia Tang rappresenta l'apice della poesia classica cinese, con grandi poeti come Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
至道歸淳樸,明珠被棄捐。 天真來照乘,成性却沈泉。 不是靈蛇吐,非緣合浦還。 岸傍隨月落,波底共星懸。 致遠終無脛,懷貪遂息肩。 欲知恭儉德,所寶在惟賢。
萬古秦時鏡,從來抱至精。 依臺月自吐,在匣水常清。 爛爛金光發,澄澄物象生。 雲天皆洞鑒,表裏盡虛明。 但見人窺膽,全勝響應聲。 妍媸定可識,何處更逃情。