La poesia Tang rappresenta l'apice della poesia classica cinese, con grandi poeti come Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
京口談玄已有名,吾山特地涉途程。 雖云法眼無瑕翳,爭奈真人掩耳聽。 參學須參真心匠。 合頭須詐不勞聆。 此來更欲尋師去,決至應當暫改形。 道友當年深契會,老僧今...
一泛輕舟數十年,隨風逐浪任因緣。 祇道子期能□(此字殘損)律,誰知座主將參禪。 □前無寺成椿橛,句下相投事不然。 遙指碧潭垂釣叟,被師呵退頓忘筌。 (同前)。