Liedpoëzie erfde de Tang-traditie tijdens het innoveren, met grote dichters als Su Shi, Huang Tingjian, Lu You en Yang Wanli, en vormde een unieke Song-poëziestijl die bekend staat om zijn filosofische diepgang.
窮塗一何慟,多岐一何泣。 指似世間人,路頭從此入。
入林不厭深,避世不厭獨。 倦飛鳥知還,毋憚下喬木。
東臯或巾車,西園亦飛蓋。 以我方古人,兩脚大自在。
山險者夷之,梯以石齒齒。 於間遂成臺,有梅適堪倚。
山林有灌木,其大可蔽牛。 蘚石眠清陰,坐間天地秋。
若以雪見我,以林爲吾家。 君其非詩人,不能識梅花。
拳石以爲山,勺水以爲池。 我觀於世間,何者非兒嬉。
竹逕轉西麓,山花能白紅。 要知造物心,政在無言中。