A poesia Tang representa o auge da poesia clássica chinesa, com grandes poetas como Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
攜筇小步踏蒼苔,遙指青山雲正開。 澗水松風聽不絕,又教童子抱琴來。
三十年來獨掩關,使符那得到青山? 休將瑣末人間事,換我一生林下閒。 (以上二首均見《沅湘耆舊集》卷十)。
兀然無事無改換,無事何須論一段。 直心無散亂,他事不須斷,過去已過去,未來更(《燈錄》作「猶」)莫(黃庭堅書本作「何用」)算。 兀然無事坐(黃作「事」),何曾有...