Сунская поэзия унаследовала танскую традицию, внося инновации, с великими поэтами Су Ши, Хуан Тинцзянь, Лу Ю и Ян Ваньли.
骨格孤高太瘦生,民門霜雪鬭晶明。 後開桃李千門滿,纔染東風便不清。
水光摇入碧窗寒,兩岸斜陽照亂山。 纔一吟詩便多事,只消靜對綠陰閑。