يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
變石身猶重,銜泥力尚微。 從來赴甲第,兩起一雙飛。
寧可且將朱脣飲酒,誰能遂你黑齒常之。
自隱多姿則,欺他獨自眠。 故故將纖手,時時弄小絃。 耳聞猶氣絕,眼見若爲憐。 從渠痛不肯,人更別求天。
歛笑偷殘靨,含羞露半脣。 一眉猶叵耐,雙眼定傷人。
夢中疑是實,覺後忽非真。 誠知腸欲繼,窮鬼故調人。
未必由詩得,將詩故表憐。 聞渠擲入火,定是欲相然。 。
心虛不可測,眼細强關情。 迴身已入抱,不見有嬌聲。
眼似星初轉,眉如月欲渭。 先須捺後脚,然後勒前腰。