يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
初醞一缸開,新知萬里來。 披雲同落寞,步月共裴回。 夜久孤琴思,風長旅鴈哀。 非君有秘術,誰照不然灰。
雲霄只(疑當作「咫」)尺別松關,禪室空留碧嶂間。 縱使朝廷卿相貴,爭如心與白雲閒。 (見《古今禪藻集》卷七)。