Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
初醞一缸開,新知萬里來。 披雲同落寞,步月共裴回。 夜久孤琴思,風長旅鴈哀。 非君有秘術,誰照不然灰。
雲霄只(疑當作「咫」)尺別松關,禪室空留碧嶂間。 縱使朝廷卿相貴,爭如心與白雲閒。 (見《古今禪藻集》卷七)。