يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
天子念西疆,咨君去不遑。 垂銀棘庭印,持斧柏臺綱。 雪下天山白,泉枯塞草黃。 佇聞河隴外,還繼海沂康。
蓮花梵字本從天,華省仙郎早悟禪。 三點成伊猶有想,一觀如幻自忘筌。 爲文已變當時體,入用還推間氣賢。 應同羅漢無名欲,故作馮唐老歲年。