Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
天子念西疆,咨君去不遑。 垂銀棘庭印,持斧柏臺綱。 雪下天山白,泉枯塞草黃。 佇聞河隴外,還繼海沂康。
蓮花梵字本從天,華省仙郎早悟禪。 三點成伊猶有想,一觀如幻自忘筌。 爲文已變當時體,入用還推間氣賢。 應同羅漢無名欲,故作馮唐老歲年。