Song-Poesie erbte die Tang-Tradition und innovierte gleichzeitig, mit großen Dichtern wie Su Shi, Huang Tingjian, Lu You und Yang Wanli.
鼻祖尋河源,織女喜停機。 我不願上天,湖中亦忘歸。
兩字雖差遠,花繁好作名。 假饒千萬偈,難狀爾多情。
自携折脚鐺,煮芽仍带葉。 客至請渠嘗,俗塵消曠劫。
曲曲通航小,蘭橈手自移。 映叢憐白鷺,特地過灣遲。
何處起香雲,清談我與君。 雨來臨水坐,魚躍隔窗聞。
江漢舊名侯,飄蕭髮未秋。 時榮那似此,天地入詩遊。
蘆深可藏人,下有扁舟泊。 正似洞庭風,日暮孤帆落。
怕見人言老,梳頭夜二更。 誰知燈燭夜,漏逗愈分明。