Tang-Poesie repräsentiert den Höhepunkt der klassischen chinesischen Poesie mit großen Dichtern wie Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei und Meng Haoran.
十年深隱地,一雨太平心。 匣澀休看劒,窗明復上琴。
明時那棄置,多病自遲留。 疎磬和吟斷,殘燈照臥幽。
衰鬢閑生少,丹梯望覺危。 松須依石長,鶴不傍人卑。
落葉頻驚鹿,連峰欲映鵰。 此生詩病苦,此病更蕭條。
旅思又驚夏,庭前長小松。 遠峰生貴氣,殘月歛衰容。
林鳥頻窺靜,家人亦笑慵。 舊居留穩枕,歸臥聽秋鐘。
華宇知難保,燒來又却修。 只應巢燕惜,未必主人留。
幽鳥穿籬去,鄰翁採藥回。 雲從潭底出,花向佛前開。