Tang-Poesie repräsentiert den Höhepunkt der klassischen chinesischen Poesie mit großen Dichtern wie Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei und Meng Haoran.
樓空人不歸,雲白去時衣。 黃鶴無心下,長應笑令威。
白帝朝驚浪,陽臺暮映雲。 等閑生險易,世路秪如君。
櫓慢生輕浪,帆虛帶白雲。 客船雖狹小,容得瘦將軍。
靜看秋江水,風微浪漸平。 人間馳競處,塵土自波成。
風借帆方疾,風回櫂却遲。 較量人世事,不校一毫釐。
咫尺愁風雨,匡廬不可登。 秪疑雲霧窟,猶有六朝僧。
江草何多思,冬青尚滿洲。 誰能驚鵩鳥,作賦爲沙鷗。
幸有煙波興,寧辭筆硯勞。 緣情無怨刺,却似反離騷。