Tang-Poesie repräsentiert den Höhepunkt der klassischen chinesischen Poesie mit großen Dichtern wie Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei und Meng Haoran.
自己情雖切,他人未肯忙。 (《老學庵筆記》四)。
雲濃雲淡半陰春,禁火天時欲灑塵。 花艷有枝還怕雨,柳煙無賴尚重人。 畫毬輕蹴壺中地,綵索高飛掌上身。 一路綠莎東郭外,也寬情抱也傷神。 (見《古今合璧事類備要前...
避地逢佳節,窮愁強不知。 十年猶亂過,九日又奚爲? 況借他蝸舍,兼無自菊籬。 登高轉惆悵,回首也風吹。 (見前書卷十七。 )。