Tang-Poesie repräsentiert den Höhepunkt der klassischen chinesischen Poesie mit großen Dichtern wie Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei und Meng Haoran.
鄭玄家牛,觸墻成八字。 (見《白氏長慶集》卷二六《雙鸚鵡》詩注引)。
徍談巷議,倏有裨於王化。 (《雲溪友議序》)。
鳥窮則啄,獸窮則角,人窮則詐。 (見《類說》卷二五《炙轂子》引)。
驕奢之災,禍非一致。 (《獨異志》卷下)。
千里井,不及唾。 (見《資暇集》卷下)(按:蘇鶚《蘇氏演義》卷下引杜詩「畏人千里井」注引同。 )。
學識何如觀點書。 (見《資暇集》卷下)。
木奴千,無凶年。 (見段公路《北戶錄》卷三、《侯鯖錄》卷四,又見《四時纂要》卷三)。
跳石牛骨碌,好笑又(《武英殿聚珍版叢書》本《嶺表錄異》無「又」字)好哭。 (見《太平御覽》卷九○○引劉恂《嶺表錄異》)。