Tang-Poesie repräsentiert den Höhepunkt der klassischen chinesischen Poesie mit großen Dichtern wie Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei und Meng Haoran.
南山瀑布,非朝則暮。 (見宋敏求《長安志》卷十四)。
金堤頭,上有秦女樓。 (見《太平寰宇記》卷五七)。
吳帶當風,曹衣出水。 (見《圖畫見聞志》卷一)。
唐朝吳道子手,梁朝劉彥齊眼。 (《圖書見聞志》卷五)。
十金易一筆,百金易一篇。 (《十國春秋》卷七三《彭玕傳》)。
燕山石鼓,鳴則有兵。 (《太平寰宇記》卷七十)。
東石從西,乞子將歸。 (《太平寰宇記》卷七九)。
利不百,不變格。 (《宋高僧傳》卷十《唐新吳百丈山懷海傳》)。