Tang poetry represents the pinnacle of classical Chinese poetry, featuring great poets like Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran, and Wang Changling, leaving countless timeless masterpieces.
兩衙前後訟堂清,軟錦披袍擁鼻行。 雨後綠苔侵履跡,春深紅杏鎖鶯聲。 因攜久醞松醪酒,自煮新抽竹筍羹。 也解爲詩也爲政,儂家何似謝宣城。
延壽溪頭歎逝波,古今人事半銷磨。 昔除正字今何在,所謂人生能幾何。
莫怪我來偏禮足,蕭宮無個似吾師。 (見鄭方坤《五代詩話》卷一、《全閩詩話》卷一引《閩書》。 )。
世人悟道非從耳,耳患雖加道亦分。 靈鷲一機迦葉會,吾師傳得豈關聞。 (《祖堂集》卷十。 )。