Tang poetry represents the pinnacle of classical Chinese poetry, featuring great poets like Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran, and Wang Changling, leaving countless timeless masterpieces.
占斷瞿塘一峽煙,危峯迥出衆峯前。 都緣頑梗揎浮世,遮莫崢嶸倚半天。 有樹只知引(一作栖)鳥雀,無雲不易駐神仙。 假饒突兀高千丈,爭及平平數畝田。
灧澦崔嵬百萬秋,年年出沒幾時休。 未容寸土生纖草,能向當江覆巨舟。 無事便騰千尺浪,與人長作一堆愁。 都緣不似蟠溪石,難使漁翁下釣鈎。 (以上《鑑誡錄》五《因詩...
爲僧爲道兩悠悠,若箇能分聖主憂。 各鬬輪蹄朝紫殿,競稱卿監滿皇州。 相嘲相詠何時了,爭利爭名早晚休。 閑想邊庭荷戈將,功成猶自不封侯。 (同上六《旌論衡》)。