송사는 중국 고대 문학의 중요한 부분으로, 당시와 함께 "쌍벽"으로 불립니다. 송나라 시대에 번성하여 소식, 신기질, 이청조 등 뛰어난 사인을 배출했습니다.
暮暮朝朝冬复春。 高车驷马趁朝身。 金拄屋，粟盈囷。 那知江汉独醒人。
远水无涯山有邻。 相看岁晚更情亲。 笛里月，酒中身。 举头无我一般人。
谁云渔父是愚翁。 一叶浮家万虑空。 轻破浪，细迎风。 睡起篷窗日正中。
水涵微雨湛虚明。 小笠轻蓑未要晴。 明鉴里，縠纹生。 白鹭飞来空外声。
无数菰蒲间藕花。 棹歌轻举酌流霞。 随家好，转山斜。 也有孤村三两家。
春入渭阳花气多。 春归时节自清和。 冲晓雾，弄沧波。 载与俱归又若何。
清湾幽岛任盘纡。 一舸横斜得自如。 惟有此，更无居。 从教红袖泣前鱼。
