Song Ci jest ważną częścią starożytnej literatury chińskiej, znanej obok poezji Tang jako „bliźniacze szczyty”. Ci powstało w czasach dynastii Tang i rozkwitło w czasach dynastii Song, w której występowali mistrzowie tacy jak Su Shi, Xin Qiji i Li Qingzhao.
莫恨中秋无月。 多点金缸红蜡。 取酒拥丝簧,迎取轻盈桃叶。 桃叶。 桃叶。 唱我新歌白雪。
一夜蟠桃吹坼。 刚道有人偷折。 幸自没踪由,无奈蝶蜂胡说。 胡说。 胡说。 方朔不须耳热。
好笑山翁年纪。 不觉七十有四。 生日近元宵,占早烧灯欢会。 欢会。 欢会。 坐上人人千岁。
西楼落月鸡声急。 夜浸疏香寒淅沥。 玉人酒渴嚼春冰。 晓色入帘横宝瑟。
江南岸。 江北岸。 折送行人无尽时。 恨分离。 酒一杯。 泪双垂。 君到长安百事违。 几时归。
别离情绪,奈一番好景,一番悲戚。 燕语莺啼人乍远,还是他乡寒食。 桃李无言,不堪攀折,总是风流客。 东君也自,怪人冷淡踪迹。 花艳草草春工,酒随花意薄,疏狂何益...