Poezja pieśniowa odziedziczyła tradycję Tang, jednocześnie wprowadzając innowacje, z udziałem wielkich poetów, takich jak Su Shi, Huang Tingjian, Lu You i Yang Wanli, tworząc unikalny styl poezji pieśniowej znany z filozoficznej głębi.
賀子胸中自有山,結庵山底更雲間。 遣才只道今無許,此士如何尚著閑。 未應萬言直杯水,向來九虎守天關。 莫嫌久不還詩債,詩債從來隔歲還。
小樓秋夜明月底,仰不見天惟見水。 岸巾獨立四無人,白月青天伴陽子。 誰知橫玉作秋聲,一聲吹盡九陌塵。 月輪半仄吾未睡,樓角風生凉殺人。
天下無雙雙井黄,遺編猶作舊時香。 百年人物今安在,千載功名紙半張。 使我詩篇如許好,關人身事亦何嘗。 地爐火暖燈花喜,且只移家住醉鄉。
春光曉看如殘夢,院靜宜兼竹影疏。 新處觸時佳意在,夜寒猶怯枕衾孤。