Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
內馬賜宮人,銀韉刺騏驎。 午時鹽坂上,蹭蹬溘風塵。
批竹初攢耳,桃花未上身。 他時須攪陣,牽去借將軍。
寶玦誰家子,長聞俠骨香。 堆金買駿骨,將送楚襄王。
香襆赭羅新,盤龍蹙鐙鱗。 迴看南陌上,誰道不逢春。
不從桓公獵,何能伏虎威。 一朝溝隴出,看取拂雲飛。
唐劍斬隋公,拳毛屬太宗。 莫嫌金甲重,且去捉𩘶風。
白鐵剉青禾,碪間落細莎。 世人憐小頸,金埒畏長牙。
伯樂向前看,旋毛在腹間。 祗今掊白草,何日驀青山。