Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
卑濕長沙地,空拋出世才。 已齊生死理,服鳥莫爲災。
寄語雙蓮子,須知用意深。 莫嫌一點苦,便擬棄蓮心。
荆臺蘭渚客,寥落共含情。 空館相思夜,孤燈照雨聲。
晴氣熏櫻蘂,丰濛雪滿林。 請君三斗酒,醉臥白羅岑。
一頃含秋綠,森風十萬竿。 氣吹朱夏轉,聲掃碧霄寒。
不見休上人,空傷碧雲思。 何處開寶書,秋風海光寺。
團團明月面,冉冉柳枝腰。 未入鴛鴦被,心長似火燒。
見面知何益,聞名憶轉深。 拳攣荷葉子,未得展蓮心。