Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
土德承餘烈,江南廣舊恩。 一朝人事變,千古信書存。 哀挽周原道,銘旌鄭國門。 此生雖未死,寂寞已消魂。 (以上二首角《宋詩紀事》卷三。 )(見《東軒筆錄》卷一、...
落月依樓閣,歸雲擁殿廊。 (《宿山寺》,見《宋詩紀事》引宋釋文瑩《玉壺野史》。 )(見《玉壺清話》卷八。 )。
鐘山祠畔宿煙晴,玉澗橋邊碧樹春。 (見《景定建康志》卷十八《山川志》。)
一夜黃星照官渡,本初何面見田豐? (《徐公文集》附《徐鉉行狀》引。 )。
平生中表最情親,浮世那堪聚散頻。 謝眺却吟歸省閣,劉楨猶自臥漳濱。 舊游半是前生事,要路多達後進人。 且喜新吟報強健,明年相望杏園春。 (《徐公文集》卷三。 )...