Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
吉光騰紫氣,霄路逸丹天。 蟠颺香風轉,蓋動超浮煙。 道中還復道,玄中已復玄。 真光不識際,大道竟無形。 法輪常自轉,希音不可聽。 空閑待三寶,虛中聞洞經。 七變...
香風飄羽蓋,遊氣轉飈車。 泠泠上雲路,窈窈入長虛。 顧愍埃塵子,應運演靈書。 妙果諧今日,㝠契自然符。 (《雲笈七籤》卷九九)。
欲植滅度根,當拔生死栽。 沉吟墮九泉,但坐惜形骸。 (同前)。
長生藥,本是五行作。 子午三門開卯酉,四時運火合乾坤。 龍虎自相吞。