Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
一朵花開千葉紅,開時又不藉春風。 若教移在香閨畔,定與佳人豔態同。
拂局盡消時,能因長路遲。 點頭初得計,格手待無疑。 寂默親遺景,凝神入過思。 共藏多少意,不語兩相知。
本是無情花,南飛又北飛。 (見《全芳備祖前集》卷十八)。