Song-Poesie erbte die Tang-Tradition und innovierte gleichzeitig, mit großen Dichtern wie Su Shi, Huang Tingjian, Lu You und Yang Wanli.
寒涕無暇收,高風自然足。 客來知不知,吾芋恰新熟。
一橈復一橈,打著打不著。 至今華亭上,猶更風波惡。
摘不斷,穿不透。 寬作程,急著手。 要從破後覓渾崙,當陽拈出誰知有。
本無文,未曾說。 一字字,生鐵橛。 欲了了時是了時,何須特地尋明月。
相看已瞭然,安用頻頻舉。 長笛不禁聞,又隨烟棹去。
一見能全機,隠身定無路。 遇猶不遇時,病在回頭處。
腥風怒濤中,信手拏得起。 觸撥老慈明,攛出拄杖子。
手把長長竹摝籬,與爺同樂又同悲。 輕如毫末重山嶽,十字街頭賣與誰。