Song-Poesie erbte die Tang-Tradition und innovierte gleichzeitig, mit großen Dichtern wie Su Shi, Huang Tingjian, Lu You und Yang Wanli.
亭亭玉樹世間稀,天與科名不與時。 倍厚每生同族敬,風流多結貴遊知。 吾於魯肅情偏厚,客謂文園疾莫支。 撫几自悲還自慨,喜君跨竈有諸兒。
家住青山擅一丘,菜畦花圃足夷猶。 哲人造物何慳壽,公子平生不識愁。 雞黍情緣成夢斷,鶑花心性蓋棺休。 草亭吟卷今猶在,讀向西風老淚流。