송사는 중국 고대 문학의 중요한 부분으로, 당시와 함께 "쌍벽"으로 불립니다. 송나라 시대에 번성하여 소식, 신기질, 이청조 등 뛰어난 사인을 배출했습니다.
娇痴年纪尚小。 试晚妆初了。 自戴黄花，开奁还自照。 临岐离思浩渺。 道未寒、须管来到。 记取叮咛，教人归且早。
南枝春意正小。 篱菊都荒了。 帐底孤灯，夜来还独照。 沙洲烟翠渺渺。 谢塞鸿、频带书到。 笑拈梅花，今年开较早。
闲愁眉上翠小。 尽春衫宽了。 舞槛孤鸾，严妆羞独照。 王孙音信尚渺。 度寒食、禁烟须到。 趁赏芳菲，今年春事早。
枝头风势渐小。 看暮鸦飞了。 又是黄昏，闭门收返照。 江南人去路缈。 信未通、愁已先到。 怕见孤灯，霜寒催睡早。
