Song Ci jest ważną częścią starożytnej literatury chińskiej, znanej obok poezji Tang jako „bliźniacze szczyty”. Ci powstało w czasach dynastii Tang i rozkwitło w czasach dynastii Song, w której występowali mistrzowie tacy jak Su Shi, Xin Qiji i Li Qingzhao.
千叶香梅春在手。 日薄帘栊,花影遮前后。 小立徐行还易久。 微吟莫厌伤多久。 拾翠流红弦管透。 望断青青,休问行人柳。 往事如云如梦否。 连天芳草惊依旧。
南陌柔桑,粉墙低见谁家女。 燕飞莺语。 依约提篮去。 老觉多情,梦也无分付。 君知否。 楚襄何处。 一段阳台雨。
滴滴琼英发翠绡。 江梅标韵木香娇。 乍凉时候漏声遥。 欲绾鬓丝妆未了,半回身分曲初招。 霓裳依约梦魂飘。
雨阁云流小院秋。 半醺凉意不关愁。 一番相见一番休。 淡伫乍持杯未浅,懒歌浑罢笑初收。 主宾无处著绸缪。
生与真妃姓氏同。 家随西子苎萝东。 谁道玉肌寒起粟,酒能红。 火齐烧空来上苑,冰浆凝露在西宫。 不似荔枝生处远,恨薰风。