Song Ci jest ważną częścią starożytnej literatury chińskiej, znanej obok poezji Tang jako „bliźniacze szczyty”. Ci powstało w czasach dynastii Tang i rozkwitło w czasach dynastii Song, w której występowali mistrzowie tacy jak Su Shi, Xin Qiji i Li Qingzhao.
去岁今朝,海棠桃杏开都遍。 今年花晚。 不恨春情浅。 旋旋花开,图得春长远。 且留恋。 爱花心眼。 常与花为伴。
采药归来,独寻茅店沽新酿。 暮烟千嶂。 处处闻渔唱。 醉弄扁舟,不怕粘天浪。 江湖上。 遮回疏放。 作个闲人样。
报答风光,满倾琼液休思睡。 乱莺声碎。 来往甘棠底。 闻道中和,深简君王意。 归舟起。 到时应是。 玉殿槐交翠。
醉上兰舟,羡他沙暖鸳鸯睡。 月波金碎。 愁海深无底。 太守新词,解释无穷意。 高歌起。 浮云闲事。 浑付烟中翠。
踏白江梅,大都玉斫酥凝就。 雨肥霜逗。 痴了闺房秀。 莫待冬深,雪压风欺后。 君知否。 却嫌伊瘦。 仍怕伊僝僽。
秋夜乘槎,客星容到天孙渚。 眼波微注。 将谓牵牛渡。 见了还非,重理霓裳舞。 都无误。 几年一遇。 莫讶周郎顾。