Song Ci jest ważną częścią starożytnej literatury chińskiej, znanej obok poezji Tang jako „bliźniacze szczyty”. Ci powstało w czasach dynastii Tang i rozkwitło w czasach dynastii Song, w której występowali mistrzowie tacy jak Su Shi, Xin Qiji i Li Qingzhao.
惜霜蟾照夜云天。 朦胧影、画勾阑。 人情纵是长情月,算一年年。 又能得、几番圆。 欲寄西江题叶字,流不到、五亭前。 东池始有荷新绿,尚小如钱。 问何日藕、几时莲...
水轩檐幕透薰风。 银塘外、柳烟浓。 方床遍展鱼鳞簟,碧纱笼。 小墀面、对芙蓉。 玉人共处霜鸳枕,和娇困、睡朦胧。 起来意懒含羞态,汗香融。 系裙腰,映酥胸。
灯花耿耿漏迟迟。 人别后、夜凉时。 西风潇洒梦初回。 谁念我,就单枕,皱双眉。 锦屏绣幌与秋期。 肠欲断、泪偷垂。 月明还到小窗西。 我恨你,我忆你,你争知。
山儿矗矗水儿清。 船儿似叶儿轻。 风儿更没人情。 月儿明。 厮合造、送行人。 眼儿蔌蔌泪儿倾。 灯儿更冷清清。 遭逢著雁儿,又没前程。 一声声。 怎生得、梦儿成...