Poezja pieśniowa odziedziczyła tradycję Tang, jednocześnie wprowadzając innowacje, z udziałem wielkich poetów, takich jak Su Shi, Huang Tingjian, Lu You i Yang Wanli, tworząc unikalny styl poezji pieśniowej znany z filozoficznej głębi.
滿目江山四望幽,白雲高卷嶂烟收。 日回禽影穿疏木,風遞猿聲入小樓。 遠岫似屏橫碧落,斷帆如葉截中流。
片片飛來靜又閑,樓頭江上復山前。 飄零盡日不歸去,帖破清光萬里天。
因登巨石知來處,勃勃元生綠蘚痕。 靜即等閑藏草木,動時頃刻徧乾坤。 橫天未必朋元惡,捧日還曾瑞至尊。 不獨朝朝在巫峽,楚王何事謾勞魂。
若教作鎮居中國,爭得泥金在泰山。
纔聞暖律先偷眼,既待和風始展眉。
嚼處春冰敲齒冷,嚥時雪液沃心寒。
蒙君知重惠瓊實,薄起金刀釘玉深。
深妝玉瓦平無壠,亂拂蘆花細有聲。