Poezja pieśniowa odziedziczyła tradycję Tang, jednocześnie wprowadzając innowacje, z udziałem wielkich poetów, takich jak Su Shi, Huang Tingjian, Lu You i Yang Wanli, tworząc unikalny styl poezji pieśniowej znany z filozoficznej głębi.
美人乘天風,手吹玉參差。 我有龍門桐,綴之冰蠶絲。 空中一偈答,聞者爲忘機。 神馬已出河,鳳皇且鳴岐。 悠悠百年內,儻有相逢時。
我登海山巔,群丘眇如芥。 客來談九州,更詰誰小大。
神疲穆滿馭,足繭神始載。 終然方寸心,擾擾軀殻外。
流光如急水,一去難復再。 歸來坐虛室,始覺身安泰。
老馬寧爲駒,即且或甘带。 名跡吾不嫌,全生聊遠害。
明有不見睫,智有不衛足。 學靜三十年,晚始悟無欲。
履卑懼名高,居群忌行獨。 不見歌鍾家,白日卧金谷。
不見带索生,行吟扣哀竹。 爲君慎燕息,顧兔方在腹。