Poezja tang reprezentuje szczyt klasycznej poezji chińskiej, w której występują wielcy poeci, tacy jak Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei, Meng Haoran i Wang Changling, którzy pozostawili po sobie niezliczone ponadczasowe arcydzieła.
仙娥今下嫁,驕子自同和。 劒戟歸田盡,牛羊繞塞多。
丁丁漏水夜何長,漫漫輕雲露月光。 秋壁闇蟲通夕響,寒衣未寄莫飛霜。
家寄征江岸,征人幾歲遊。 不知潮水信,每日到沙頭。
乘曉南湖去,參差疊浪橫。 前洲在何處?霧裏鴈嚶嚶。
煙柳飛輕絮,風榆落小錢。 濛濛百花裏,羅綺競鞦韆。
騁望登香閣,爭高下砌臺。 林間踏青去,席上意錢來。
行樂三春節,林花百和香。 當年重意氣,先占鬬雞場。
羽客驂仙鶴,將飛駐碧山。 映松殘雪在,度嶺片雲還。 清唳因風遠,高姿對水閑。 笙歌憶天上,城郭歎人間。 幾變霜毛潔,方殊藻質斑。 迢迢煙路逸,奮翮詎能攀。